AnN 的个人资料My_nameis_Ann照片日志列表更多  |  工具 帮助 |
|
7月8日 บางสิ่งที่อยู่ในใจ อาจไม่ได้แสดงออกมาไม่ทำตาม... อย่าตีความหมายว่า...ดื้อ ไม่ยึดถือ... อย่าตีความหมายว่า...เมินเฉย ไม่ใส่ใจ... อย่าตีความหมายว่า...ละเลย คำพูด..ที่ยังไม่เฉลย ก็ใช่ว่า..ไม่อยากเอ่ย..มันออกไป นิ่งเงียบ... อย่าตีความหมายว่า...ไม่คิด ยอมรับผิด... อย่าตีความหมาย...อย่างที่เห็น แม้ว่า... จะถูกโจมตี..ด้วยวาจา..ที่สาดกระเซ็น ก็ใช่ว่า..เจ็บไม่เป็น อย่างเช่น...คุณเข้าใจ ไม่ถาม... อย่าตีความหมายว่า...โง่ ไม่ตอบโต้... อย่าตีความหมายว่า...ยอมแพ้ แม้ว่า... หลายคน..อาจจะมองดูว่า..อ่อนแอ แต่..ที่ปล่อยให้เป็นไป.. เพราะเห็นแก่..ใครบางคน ถ้าเธอรู้จักที่จะรักสิ่งที่ดีที่สุดในชีวิตเรา . . . คือชีวิตเรา
สิ่งที่มีค่าที่สุดในใจเรา . . . คือหัวใจเรา อย่าเอาชีวิตทั้งชีวิต " ไปยกให้ใคร " อย่าเอาใจทั้งใจไปยกให้ใครคนนั้น อย่ายกสิ่งที่มีค่าที่สุดและสิ่งที่ดีที่สุดของเราไปให้ใครดูแล
เพราะไม่มีใคร . . . ที่จะดูแลมันได้ดีไปกว่าตัวเราเอง
อย่าปิดกั้นความรู้สึกของหัวใจ
อย่าบอกว่าเกิดมาเพื่อรักคน ๆ เดียว
คนใจแคบเท่านั้น . . . ที่เกิดมาเพื่อรักคนได้คนเดียว
เราสามารถรักใครต่อใครได้มากมาย
ขอเพียงให้รู้จักหน้าที่ของความรัก
หน้าที่ที่จะปฎิบัติต่อคนที่เรารัก
รักต่างแบบ . . . ปฎิบัติในหน้าที่ต่างกัน
แล้วเมื่อวันใดวันหนึ่ง . . .
คนบางคนไม่แยแสกับความรักที่เรามีให้
เราก็ยังคงเหลือใครต่อใครอีกมากมาย . . .
และไม่เห็นต้องเจ็บเจียนตาย . . .
ถ้าเรามั่นใจ . . . ว่าเราทำหน้าที่ให้รักนั้น เต็มที่แล้ว
อากาศ . . . ร้อนอบอ้าว ออกมายืนคุยกับแสงแดด
อากาศ . . . หนาวขาดใจ ออกมาหาอุ่นไอลมหนาว
เราจะรู้ว่าร้อนหรือหนาว . . . ก็ต่อเมื่อเราได้สัมผัสกับมัน
ก็เหมือนความรัก . . . อยากรู้ว่ารสชาตเป็นยังไง
ก็ต้องไปสัมผัสกับมัน . . . แต่อย่าทรมานตัวเอง
ด้วยการยืนตามแดดนาน ๆ หรือยืนต้านทานลมหนาว
ถ้ารู้ว่าร้อนนัก . . . ก็หลบที่ร่ม
ถ้ารู้ว่าหนาวนัก . . . ก็ก่อเตาผิง
" ความรักจะไม่ทำร้ายเรา . . . ถ้าเราไม่ทำร้ายตัวเอง "
ถ้าเธอรู้จักรัก . . . แสงแดดจะทำให้เธออุ่น
ลมหนาวจะทำให้เธอหลับสบาย
7月2日 เป็นลมล้มดังตึ๊งงง - -*เนื่องจากวันนี้มีเหตุฉุกเฉิน งดไปทำงาน 1 วัน
แต่เช้าตื่นขึ้นมาก้อปกติดีนะ ... อาบน้ำ แต่งตัวไปทำงานตามปกติ
แต่วันนี้ขอสัปดาห์ใครๆก้อรู้ว่า กทม.รถติดขนาดไหน
จึงรีบออกจากบ้านแต่เช้า ... แต่ ...
ถึงจะรีบขนาดไหน ( ขึ้นต้นสายด้วย ) ก้อยังไม่วาย คนแน่นเอี๊ยด
แต่ทำยังไงได้ จำต้องยืนไปซิ ... คนเยอะมาก รถก้อติด
ออกจากแถวบ้านไปได้ รถก้อติดเลยล่ะ
สักพัก เกิดอาการจะอาเจียน ... ตัวเริ่มเย็น ... เหงื่อเริ่มออก ควานหายาดม
ดมสักพักไม่ได้รู้สึกดีขึ้นเลยอะ
เอาไงดีว่ะ ... จะปลุกไอ้คนที่นั่ง แล้วขอนั่งเองก้อกะไรอยู่ มันคงด่าเอาแน่ๆเลย
รถก้อติด ตาเริ่มพร่า ปากเริ่มซีด น้ำลายเริ่มแห้ง ... กุๆๆ ตายแน่ๆเลย ขาเริ่มก้าวไม่ออกแล้ว
รถก้อไม่ขยับสักที ทำไงดี ... พระเจ้าเข้าข้าง ไม่ใช่ว่ามีคนลุกหรอกนะ แต่ ... รถขยับ แว้ววววว
ทำไงดี ยืนไม่ไหวแล้ว ถ้าฝืนนะ ต้องล้มแน่ๆเลย
ป้ายรถเมล์ข้างหน้า คือสิ่งที่คิด ลงดีไหม ...
ไม่ได้ลังเลเลยสักนิด ลงจากรถ แล้วล้มเลย ... มีคนพยุงมานั่งที่ป้ายรถเมล์ รู้สึกขอบคุณคนๆนั้นจัง
แล้วก้อเลยพักแล้วสักแปบไปหาน้ำกิน ... เดินมานั่งแล้วโทรสับหาบอลให้มารับหน่อย
กว่าบอลจะมาถึง รถก้อติดเหมือนกัน มาถึงบ้าน รู้สึกดีขึ้น ได้มีอากาศหายใจ
เป็นครั้งแรกที่เป็นลม .... โถ่ ชีวิต !!
แล้วก้อนอนหลับไป ... ว่าจะไปหาหมอ แต่ลุกไม่ไหว ไม่ไปวันนี้แล้ว
เด่วไปทำงานค่อยแวะไปหาพี่หมอก้อได้ว่ะ
ตอนนี้เลยต้องพักเยอะๆ ( ทั้งที่จริงก้อพักเยอะอยู่แล้วนะ เวลาว่างที่มีมักจะหมดเวลาไปกะการนอน )
น่าสงสารตัวเองจิ๊งจิง
อยากไปทำงาน อยากเคลียร์งานให้เสร็จๆไป
เฮ้อ ... เหนื่อยใจ
ไปนอนพักดีกว่า ไปนอนอ่านหนังสือเล่นๆ
บะบายยยย
|
|
|
