AnN 的个人资料My_nameis_Ann照片日志列表更多  |  工具 帮助 |
|
7月8日 บางสิ่งที่อยู่ในใจ อาจไม่ได้แสดงออกมาไม่ทำตาม... อย่าตีความหมายว่า...ดื้อ ไม่ยึดถือ... อย่าตีความหมายว่า...เมินเฉย ไม่ใส่ใจ... อย่าตีความหมายว่า...ละเลย คำพูด..ที่ยังไม่เฉลย ก็ใช่ว่า..ไม่อยากเอ่ย..มันออกไป นิ่งเงียบ... อย่าตีความหมายว่า...ไม่คิด ยอมรับผิด... อย่าตีความหมาย...อย่างที่เห็น แม้ว่า... จะถูกโจมตี..ด้วยวาจา..ที่สาดกระเซ็น ก็ใช่ว่า..เจ็บไม่เป็น อย่างเช่น...คุณเข้าใจ ไม่ถาม... อย่าตีความหมายว่า...โง่ ไม่ตอบโต้... อย่าตีความหมายว่า...ยอมแพ้ แม้ว่า... หลายคน..อาจจะมองดูว่า..อ่อนแอ แต่..ที่ปล่อยให้เป็นไป.. เพราะเห็นแก่..ใครบางคน ถ้าเธอรู้จักที่จะรักสิ่งที่ดีที่สุดในชีวิตเรา . . . คือชีวิตเรา
สิ่งที่มีค่าที่สุดในใจเรา . . . คือหัวใจเรา อย่าเอาชีวิตทั้งชีวิต " ไปยกให้ใคร " อย่าเอาใจทั้งใจไปยกให้ใครคนนั้น อย่ายกสิ่งที่มีค่าที่สุดและสิ่งที่ดีที่สุดของเราไปให้ใครดูแล
เพราะไม่มีใคร . . . ที่จะดูแลมันได้ดีไปกว่าตัวเราเอง
อย่าปิดกั้นความรู้สึกของหัวใจ
อย่าบอกว่าเกิดมาเพื่อรักคน ๆ เดียว
คนใจแคบเท่านั้น . . . ที่เกิดมาเพื่อรักคนได้คนเดียว
เราสามารถรักใครต่อใครได้มากมาย
ขอเพียงให้รู้จักหน้าที่ของความรัก
หน้าที่ที่จะปฎิบัติต่อคนที่เรารัก
รักต่างแบบ . . . ปฎิบัติในหน้าที่ต่างกัน
แล้วเมื่อวันใดวันหนึ่ง . . .
คนบางคนไม่แยแสกับความรักที่เรามีให้
เราก็ยังคงเหลือใครต่อใครอีกมากมาย . . .
และไม่เห็นต้องเจ็บเจียนตาย . . .
ถ้าเรามั่นใจ . . . ว่าเราทำหน้าที่ให้รักนั้น เต็มที่แล้ว
อากาศ . . . ร้อนอบอ้าว ออกมายืนคุยกับแสงแดด
อากาศ . . . หนาวขาดใจ ออกมาหาอุ่นไอลมหนาว
เราจะรู้ว่าร้อนหรือหนาว . . . ก็ต่อเมื่อเราได้สัมผัสกับมัน
ก็เหมือนความรัก . . . อยากรู้ว่ารสชาตเป็นยังไง
ก็ต้องไปสัมผัสกับมัน . . . แต่อย่าทรมานตัวเอง
ด้วยการยืนตามแดดนาน ๆ หรือยืนต้านทานลมหนาว
ถ้ารู้ว่าร้อนนัก . . . ก็หลบที่ร่ม
ถ้ารู้ว่าหนาวนัก . . . ก็ก่อเตาผิง
" ความรักจะไม่ทำร้ายเรา . . . ถ้าเราไม่ทำร้ายตัวเอง "
ถ้าเธอรู้จักรัก . . . แสงแดดจะทำให้เธออุ่น
ลมหนาวจะทำให้เธอหลับสบาย
7月2日 เป็นลมล้มดังตึ๊งงง - -*เนื่องจากวันนี้มีเหตุฉุกเฉิน งดไปทำงาน 1 วัน
แต่เช้าตื่นขึ้นมาก้อปกติดีนะ ... อาบน้ำ แต่งตัวไปทำงานตามปกติ
แต่วันนี้ขอสัปดาห์ใครๆก้อรู้ว่า กทม.รถติดขนาดไหน
จึงรีบออกจากบ้านแต่เช้า ... แต่ ...
ถึงจะรีบขนาดไหน ( ขึ้นต้นสายด้วย ) ก้อยังไม่วาย คนแน่นเอี๊ยด
แต่ทำยังไงได้ จำต้องยืนไปซิ ... คนเยอะมาก รถก้อติด
ออกจากแถวบ้านไปได้ รถก้อติดเลยล่ะ
สักพัก เกิดอาการจะอาเจียน ... ตัวเริ่มเย็น ... เหงื่อเริ่มออก ควานหายาดม
ดมสักพักไม่ได้รู้สึกดีขึ้นเลยอะ
เอาไงดีว่ะ ... จะปลุกไอ้คนที่นั่ง แล้วขอนั่งเองก้อกะไรอยู่ มันคงด่าเอาแน่ๆเลย
รถก้อติด ตาเริ่มพร่า ปากเริ่มซีด น้ำลายเริ่มแห้ง ... กุๆๆ ตายแน่ๆเลย ขาเริ่มก้าวไม่ออกแล้ว
รถก้อไม่ขยับสักที ทำไงดี ... พระเจ้าเข้าข้าง ไม่ใช่ว่ามีคนลุกหรอกนะ แต่ ... รถขยับ แว้ววววว
ทำไงดี ยืนไม่ไหวแล้ว ถ้าฝืนนะ ต้องล้มแน่ๆเลย
ป้ายรถเมล์ข้างหน้า คือสิ่งที่คิด ลงดีไหม ...
ไม่ได้ลังเลเลยสักนิด ลงจากรถ แล้วล้มเลย ... มีคนพยุงมานั่งที่ป้ายรถเมล์ รู้สึกขอบคุณคนๆนั้นจัง
แล้วก้อเลยพักแล้วสักแปบไปหาน้ำกิน ... เดินมานั่งแล้วโทรสับหาบอลให้มารับหน่อย
กว่าบอลจะมาถึง รถก้อติดเหมือนกัน มาถึงบ้าน รู้สึกดีขึ้น ได้มีอากาศหายใจ
เป็นครั้งแรกที่เป็นลม .... โถ่ ชีวิต !!
แล้วก้อนอนหลับไป ... ว่าจะไปหาหมอ แต่ลุกไม่ไหว ไม่ไปวันนี้แล้ว
เด่วไปทำงานค่อยแวะไปหาพี่หมอก้อได้ว่ะ
ตอนนี้เลยต้องพักเยอะๆ ( ทั้งที่จริงก้อพักเยอะอยู่แล้วนะ เวลาว่างที่มีมักจะหมดเวลาไปกะการนอน )
น่าสงสารตัวเองจิ๊งจิง
อยากไปทำงาน อยากเคลียร์งานให้เสร็จๆไป
เฮ้อ ... เหนื่อยใจ
ไปนอนพักดีกว่า ไปนอนอ่านหนังสือเล่นๆ
บะบายยยย
4月15日 วังตระไคร้วันนี้มีทริปจ๊าาา .... ประกาศๆ
วันนี้เป็นวันมหาสงกรานต์ใช่ม๊า
เนื่องด้วยเป็นวันหยุดของเราและครอบครัว
ฉะนั้นเรยไปเที่ยวกันดีก่า
กว่าจะได้ออกจากบ้านก้อ 11 โมงกันแร่ะ คิดทริปอีกไปไหนดี
ที่ออกช้าเพราะว่าวันนี้ไหว้ที่บ้าน
เนื่องด้วยเป็นวันขึ้นปีใหม่ไทยไงล๊า
..
.. เก็บกระเป๋ากันด้วยความเร็วรี่ เพราะเด่วพ่อเปลี่ยนใจ
ยิ่งวันนี้มีรายการชิงช้าสวรรค์ด้วยละก้อ
เพราะฉะนั้นยิ่งต้องรีบใหญ่
และแล้วก้อเดินทางด้วยความงงงวย
เพราะไม่รู้ว่าพ่อจะพาเราๆไปไหน
แต่เส้นทางที่เราใช้ ทางด่วนดินแดง ลงที่รังสิต
... แอ่ะ...
มะเช้าเรางะเง้ากระงอดว่าอยากไปนครนายก
อยากไปน้ำตกวังตระไคร้
แต่ด้วยความไม่แน่ใจว่าจะมีน้ำรึเปล่านะซิ
อยากไปเล่นล่องแก่ง ... ห่วงยาง มันดี
เดินทางออกเริ่มเข้าสู่ตัวเมืองนครนายกก้อเวลาประมาณบ่ายกว่าๆได้แล้ว
สองข้างทางเต็มไปด้วยคนเล่นสงกรานต์กัน
มีเด็กผู้หญิงขี่มอไซค์มา 2 คน โดนรุมปะแป้ง
โหยยย ... เราคิดในใจนะว่าไม่ไหวหรอก
แอบแต๊ะอั๋งนี่หว่า ... เพราะลูบไปจนถึงนมแน่ะ
โห .... คนสมัยนี้น๊อ ...
พอรถเริ่มแล่นเข้าสู่ปากทางสู่น้ำตกวังตระไคร้
เย้ๆๆ ... รถติด .... - -*
ค่ารถเข้าคันละ 50 - 100 บาท
เค้านับจำนวนล้อ - -* เค้าบอกมายังงี้อะ
ส่วนคนก้อคนละ 10 บาท
ชะเง้อมองน้ำ ทำไมมันแห้งยังงี้ละ ... ทำไงดีถ้าน้ำแห้ง
แต่เอาน่า เพิ่งทางเข้าเอง เค้าอาจจะกักน้ำไว้ข้างในก้อได้
ขับรถไปเรื่อยๆ .... จนถึงสุดทางน้ำก้อยังคงน้อยอยู่ดี
มีคนเยอะมากเรยวันนี้ ... แล้วคนที่ลงเล่นน้ำมีแต่เด็กๆทั้งน๊านนน
เอาว่ะ ... ไหนๆก้อมาถึงนี่แล้วนิ
หาที่ปูเสื่อ ... แต่ก่อนอื่นอันดับแรก
หม่อมแม่เชิญรับประทานอาหารก่อน
เพราะกัวว่าลูกๆจาหิวตาย
หลังจากรับประทานอาหารเสร็จแล้วก้อยังคงลังเลๆว่าจะลงดีไหม
เพราะน้ำตื้นมาก ... แล้วข้างล่างมีแต่หินทั้งนั้นเรย
เอาไงดีว่ะ ..
..
.. เอาน๊า .. ลองดูก่อนๆ
ก้อเหยียบๆ แตะๆ น้ำเย็นมากเรยอะ
อากาศก้อดี ครึ้มๆ ไม่ร้อนเท่าไหร่เรย
เดินไปเดินมาถ่ายรูปไปถ่ายรูปมา ลื่น ....
เปียกเรย .. จนได้ แร่ะแล้วก้อได้เล่นน้ำคับ
น้ำแค่เข่าบางช่วง บางช่วงก้อเอว
แต่สำหรับเราจะเล่นล่องแก่งอะ ต้องการน้ำประมาณหน้าอก
แล้วต้องเชี่ยวพอสมควร
ไม่งั้นมันล่องไม่ได้ เพราะติดหินข้างล่าง
แต่ก้อแถๆๆมันไปยังงั้นละ
เล่นไปเล่นมาน้ำเริ่มเย็นลง ... เริ่มมีน้ำมากขึ้น น้ำเริ่มเชี่ยวมากขึ้น
แต่ก้อไม่พออะ ...
เฮ้อ ......
ครื้นๆๆๆ... อ่ะ .. ฝนตกสะแล้ว
แต่ก้อปรอยๆพอเล่นได้
ช่วงกำลังเริ่มสนุก มีเด็กคนนึงมาขอเล่นด้วย
อายุน่าจะประมาณ 5-6 ขวบ ละ
" พี่ๆหนูเล่นกะพี่นะ "
เอ่อ ... งง อ่ะดิ แม่บอกได้ๆ
เอ๊าแม่ ...สะงั้น
เด่วหนูก้องับหัวเด็กหรอก
แต่ก้อดี ไม่ต้องคอยกระดื๊บๆเอง น้องมันพาล่อง 555 สบายตรู
เล่นไปเล่นมา ถามว่า มากับใคร
เริ่มบทสนทนา
..
พี่แอน==> มากับใครคับ
น้องมอส ==>มากับที่บ้าน
พี่แอน==>ชื่ออะไรอะเรา
น้องมอส ==> มอสคับ
พี่แอน==>บ้านอยู่ จ.ไหน ( นึกในใจ ตจว.แหงๆ 5555 )
น้องมอส ==>บนดินคับพี่ ...
พี่แอน==> ( กวย - -* ) เอาดีๆดิบ้านอยู่ไหน
น้องมอส ==> อยู่กรุงเตบ
พี่แอน==>อยู่ตรงไหน
น้องมอส ==>ถามทำไมคับ
พี่แอน==>( เอ๊าไอ้นี่ ) ก้อเผื่อหลงไงแล้วเราจะกลับยังไง มากับใคร
น้องมอส ==> มากับที่บ้าน
พี่แอน==> แล้วเค้าอยู่ไหน เด่วเค้าก้อหาหรอก
น้องมอส ==> ไม่หลงคับ
พี่แอน==>ถ้าหลงล่ะ
น้องมอส ==> ผมก้อให้พี่ไปส่งบ้าน
พี่แอน==> กำ - -*
จบบทสนทนา แล้วก้อเล่นมันไปเรื่อยๆ จนพ่อน้องเค้ามาตาม
555 สวรรค์ของกรู
แล้วก้อเดินมาเล่นตรงที่เดิม
ลื่นบ้างล้มบ้าง เจ็บตรุด
จนฝนเริ่มตกหนักแล้ว แต่แดดไมมันออกว่ะ
ถ่ายรูปอีกสักพักเก็บของกลับ
พ่อยังไม่หยุดมัน
พาไป " เขื่อนขุนด่านปราการชล "
ซึ่งเป็นเขื่อนคอนกรีตบดอันแน่นใหญ่ที่สุดในประเทศไทย
แล้วก้อเห็นแล้วว่าใหญ่จริงๆ
ตระการตา เหมือนกำแพงเมืองจีนเรยอ่ะ
สวยนะ แต่ไม่ได้ขึ้นไปข้างบนเขื่อน อยู่แต่ข้างล่าง
มีเล่นน้ำ ล่องแก่งกันด้วย แต่น้ำก้อค่อนข้างแห้ง
เรยเดินดูโน่นดูนี่ไปเรื่อยๆแล้วก้อกลับ
ขากลับ สติดับวูบ ..... เพราะหลับ
เหนื่อย ... เพลีย
ราตรีสวัสดิ์ดีก่า
BY:My_nameis_ann 3月28日 เดชไอ้เป๋กลับมาทำ space อีกครั้ง ... แต่การกลับมาคราวนี้ งง กว่าเดิมอีกแต่ก้อคงจะต้องลองทำดูเพราะพื้นที่ของspace เยอะกว่าไดฮับ ( ทำไงได้ ได4 เข้าไม่ได้อ่า ) มะเข้าสู่โหมดปกติ ** วันนี้หยุดงานสะเรย เหตุผลเหรอ ตะขาบต่อยเท้า บวมฉึ่งๆๆๆ โคตรปวดเรย อย่าซ้ำเติมขอร้อง อย่าขำ ก้อนั่งกินข้าวอยู่ที่โต๊ะอาหาร ...ปกติเป็นคนชอบนั่งขัดแบบเอาขาไว้บนเก้าอี้ จนคนอื่นลุกไปหมดแร่ะ เหลือเราเก็บจาน พอเอาขาข้างซ้ายหย่อนลงมาปุ๊บ กรี๊ดดดดดดดดดดดด ................................>>>>>>>>>>>>>>>>>>> ตัวอะไรว่ะมีขา ดึ๊บๆ ไอ้เราก้อ สะบัดๆๆๆ... ปวดโว้ยยย ร้องสะลั่นบ้านเรย เง้อ ... ไอ้ขาบ ตัวเบ้อเริ่มเรยอ่า - -* กุๆๆๆ หน้าซีดเผือด ... บอกไอ้อ้วนว่าเอาเชือกมามัดข้อเท้ากันพิษแล่นเข้าสู่หัวใจ เจอไอ้อ้วนตบกะโหลก 555 ... ตะขาบๆฟ้อย ไม่ใช่งู แสดงว่าไม่เป็นไรมาก ยังฮาได้อยู่ ( หน้ายังคงซีดอยู่ ) แม่ไล่ให้อ้วนไปเอาฟ้าทะลายโจรมาผสมเหล้าพอกทิ้งไว้ แต่ด้วยความที่กรุเป็นคนสะอาด ( ตรงไหน ) พอกสักพักก้อไปล้างเท้า 555 แม่ด่าเรย เค้าให้พอกทิ้งไว้จนแห้ง ทีงี้ทำมาเป็นสะอาด แง่ว ..!! แล้วก้อไม่อาบน้ำ เดินตุ๊บปั๊ดตุ๊บเป๋ เข้าห้องกะจานอน แต่ด้วยความที่ทนพิษกลิ่นเหงื่อไม่ไหว ... จึงจำต้องกะเผลกไปอาบน้ำ โถ่ชีวิตกุ - -" พออาบน้ำเสร็จกระเผลกออกมาแต่งตัว ลื่นล้มสะงั้น ไอ้อ้วนล้ออีกว่า 555 ... พลายชัยญาณุภาพ ( ไปคิดเอาเอง ) ล้ม ดัง ตึ๊ง~~~~~~ เออ ... ไม่โดนมั่งแล้วไป น่าโดนต่อยปากจิงๆไอ้อ้วน จะได้ไม่พูด พ่อเลยหัวเราะ ฮ่าๆๆ เดชไอ้เป๋ ตลกนะพ่อ .. จึงเป็นเหตุให้วันนี้งดไปทำงาน เป็นวันที่ 2 พรุ่งนี้งานกาชาดแล้วเฟ้ยยยยยยย เหนื่อยอีกแว้ววววว ใครอยากไปมั่งยกมือ <=== นี่คือประโยคที่ หน.ถามลูกน้อง เงียบบบบบบบบบ <=== นี่คือคำตอบรับจากลูกน้อง สรุป .... ไปทุกคนคนละ 1 วัน แต่กุโดนทุกวานนนนนน ฮือๆๆๆ หน.ใจร้ายย กรี๊ด กุอยากตาย บายโมง - 5 ทุ่ม ปีที่แล้วกลับถึงบ้าน ตี 2 เป็นหมีแพนด้าน่ารักๆ ไป 1 อาทิตย์ แต่ใครแวะไปก้อมาซื้อฉลากสอยดาวได้ที่ซุ้ม องค์การสงเคราะห์ทหารผ่านศึก นะค๊าาาาา ทำบุญร่วมกัน ชาติหน้าจาได้เกิดมาสวยๆหล่อๆกานทุกคน สาธุ~~~~ วันนี้จบดีกว่า อากาศ : ร้อนโคตรๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ อารมณ์ : หงุดหงิดโคตรๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ สาเหตุ : เพราะร้อนโคตรๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ 1月14日 good mean"" If you love someone you say it,
you say it right then,out loud,
or the momrnt just... passes you by"
" A life without love, is no life at all "
" The greatest thing you'll
ever learn is just
to love and be loved in return "
" Love wont obey our
experctation,its mystery
is pure and absolute"
" How come we don't always know when love begins,
But we always know when it ends?"
" If he's the right man for you,
you can't just let him slip on by"
" you will see a lot of things,
but they will mean nothing to you if
you lost sight of thing you love"
" A life without love, is no life at all "
Children's Dayมาอัพแล้วววววว ....
และแล้วก้อเสร็จสมตามความประสงค์ของความอยาก อิอิ
วันนี้วันเด็กอย๊ากอยากไปเที่ยว แต่ก้ออดไปจนได้
มะวานบอกบอลไว้ว่าไปเที่ยวป้อมพระจุลกัน
อีบอลก้อเออ ออ ห่อหมกไปด้วยว่าเออเดี๋ยวพาไป
ที่อยากไปก้อเพราะว่าอยากไปถ่ายรูป วิวตอนนี้กำลังสวยด้วย
... สุดท้ายเกิดอะไรขึ้นรู้ไหม ตื่นสาย เลยอดไป อยากออกเหมือนกันแต่ร้อนมากๆ
ขับรถไปคงไม่ไหวแน่ๆ เพราะว่าฟิล์มยังไม่ได้เปลี่ยนเลย
วันนี้สังเกตุท้องฟ้าไหมล่ะว่าฟ้าใสแจ๋วเลยไม่มีเมฆมาบดบัง
ดวงอาทิตย์ให้พวกเราได้หายร้อนจั๊กกานิด ใจร้ายมั่กมาก
สรุปว่าวันนี้ก้อนอนกับนอน
มะวานได้สูตรคุมอาหารพระราชทานมา ฮ่าๆๆๆ ทำได้วันเดียว
พอมาวันนี้ตะบะแตกคนโน่นคนนี้ยื่นนั่นให้นี่ให้ ไม่แตกทนไหวเหรอ -_-!
มะวานน๊า อุตส่าห์ๆๆๆๆ พยายาม
แต่วันนี้นี่ดิอยู่บ้านนี่หว่าเลยใจแตก แงๆๆ
เอาใหม่ๆ อุตส่าห์ได้สูตรพระราชทานมา เอ๊าน๊า!! ต้องได้ดิ ฮึดๆๆ
..... วันนี้ได้คุยกะเพื่อนเก่าด้วย แต่ก้อทาง Msn นี่แหล่ะ
กังเรียนอยู่วิทยาลัยแพทย์ศาสตร์พระมงกุฏเกล้า
ถ้าวันนี้มันไม่มีเมล์กังมานะก้อคงลืมไปแล้วล่ะ เพราะว่าใน ลิสต์ไม่มีชื่อกังแล้ว
อย่าโกรธกันน๊าเค้าลืมจิงๆ ฮือๆๆ ให้ตีได้
"""""""""""""""""""""""""""""""""""
สรุปว่าวันนี้ไม่ได้ไปไหนเลยอยู่บ้านเฝ้าสมบัติ - -"
จบการรายงานเหตุการ์ณ
14 ม.ค 49 21:10 น.
1月8日 ความอ่อนแอความอ่อนแอ
เป็นคุณสมบัติข้อหนึ่งที่มีอยู่ในตัวคนทุกคน
และเป็นคุณสมบัติที่ผู้คนส่วนใหญ่พากันซุกซ่อนเอาไว้
บางคนก้อซ่อนไม่ดี
บางคนก้อซ่อนอย่างมิดชิดจนนึกว่าไม่มี
ความอ่อนแอไม่ได้เป็นเรื่องเลวร้าย
หรือน่ารังเกียจขนาดนั้น
ความอ่อนแอเป็นธรรมชาติ
ที่บ่งบอกว่าเราคือคนปกติ ที่มีเข้มแข็ง มีอ่อนแอ
เพียงแต่เราต้องรู้ว่าเวลาไหนควรอ่อนแอ
เวลาไหนควรเข้มแข็ง ...
และต้องจัดการกับความอ่อนแอได้อย่างเหมาะสม
ความเข้มแข็งเป็นสิ่งดี
เพราะเราจะต้องใช้ประโยชน์จากความเข้มแข็ง
เพื่อไปให้ถึงความฝัน
แต่ก้อไม่ได้หมายความว่าเมื่อไหร่ที่อ่อนแอ
เราจะต้องหยุดฝัน
บางเวลา
คนเราต้องเข้มแข็งเพื่อปกป้องตัวเอง
และปกป้องผุ้อื่น
แต่ในบางขณะชีวิต ...
เราก้อควรจะมีคนคอยดูแล
คอยปกป้องเหมือนกัน
เมื่อเจอเหตุการณ์ที่เลวร้ายในชีวิต
ธรรมชาติจะอนุญาติให้เราร้องไห้
จะให้เราทรุดตัวลงกับพื้นอย่างเหนื่อยท้อ...
จะยอมให้เราอ่อนแออย่างไม่มีข้อแม้
ในบางครั้ง ... การแสดงความอ่อนแอ
ก็เป็นการที่เราซื่อสัตย์ต่อความรู้สึกของตัวเอง
เป็นการที่เราระบายอารมณ์ที่กดดัน
เป็นการผ่อนคลายความตึงเครียด
รู้สึกอย่างไรก้อแสดงออกอย่างนั้น ..
ไม่จำเป็นต้องทนเชิดหน้าเพื่อให้ใครเห็นว่าเข้มแข็ง
เพียงแต่ความอ่อนแอต้องมีเวลาที่จำกัด
เมื่อได้ระบายความอ่อนแอจนถึงระดับหนึ่งแล้ว ...
ก็ต้องรู้จักดึงความรู้สึกที่กระจัดกระจายของตัวเอง
กลับมาให้อยู่กับเนื้อกับตัว
จะเห็นว่า ...
บางทีเราก้อต้องยอมอ่อนแอเพื่อให้ชีวิตเข้มแข็งขึ้น
แล้วชีวิตก้อเข้มแข็งขึ้นจริงๆ
1月6日 Thank a lot555 และแล้วเราก้อทำได้ ...
Thank a lot น้องเบลล์เป็นอย่างยิ่งยวดที่สามารถทำให้เรามี Window Media Player ให้กับ spaces เราได้ และก้อ ไอ้น้องทดที่เอาเวบมาลงวิธีทำให้ |
วันนี้แค่แอบมาอัพรุปอะที่เหลือยังทำไรไม่เป็นเลย ...|
|
